چو اسب معرفت را هی نمودم

همه دشت جنون را طی نمودم

خرافاتی که خوردم داده بودند

به انگشت تفّکر قی نمودم

خرافه همچو دیو آمد به جنگم

به گرز فکرت اورا پی نمودم

خماری بر وجودم حمله ور شد

علاجش را به جامی می نمودم

برون جستم ز موهومات عالم

چو اسب معرفت را هی نمودم

به نام دلبر عشق آفرینی

که هردم میزند نقش نوینی

خداوندی که جان دادآب وگل را

سرای عشق خود فرمود دل را

گرامی دار دل را کاو جهانی ست

به سوی خالقش راهی نهانی ست

دراین خانه به جز عشقت روانیست

دلا بشنو به از اینت دوا نیست

آمد بهار تازه که دل را جوان کنیم

لبخند مهرو عشق نثار جهان کنیم

نو شد جهان وتازه گل ازهرطرف شکفت

تا جان و دل ز عطر وجودش جوان کنیم

 

نوروزتان خجسته،غمها زریشه گسسته ودلهایتان به مهرو عشق پیوسته باد. سالی سرشار ازامید وموفقیّت واندیشه های نو وگامهای استوار و روبه جلو،برای همه ایرانیان پاک نهاد آرزو مندم.

باغ اهــورایـی
اهــورا مــردمــی آزاده بـــود یــــم
بــه جـانـبــازی هــمه آماده بود یــــم
سراسر، خاک ما ســر سبز و زیـبــا
کویــر و کــوه و صحـرایـش فـریـبا
به بـاغ سبــز ایــران، ســرو بودیــم
دل از عـالـــم بـه زیـبـایـی ربــودیــم
ز حـا ل ما چه می پرسی که چون شـد
دل از نــامــرد می ها غــرق خــون شـد
ریــا کــاران چــو از ما یــاد کــردنــد
بــرادر خـوانـد گــی، فــریاد کـردنــد
گشــودیــم از کــرم در را به ایــشــان
پـذیــرفـتــیــمــشان مـانـنــد خـویـشـان
بــرادر خــوانــده هــا بـیــداد کـردنــد
ستــم بــر مـا بــه نــام داد کــردنــــد
دمـی از ریــشـه ی مـیــهــن گـسسـتـیـم
بــه زیــر سـایــه ی غــفـــلـت نشسـتـیـم
ز خـوابــی خــوش وطــن از یـاد بردیـم
و رنگــیــن بــاغ میــهــن را فــسـردیــم
ملخــهـا در هــجــومی سرد و سـنگـیــن
جـویـــدنـد از ولــع ایــن بـاغ رنگـــیــن
جــویــدنـد آنـچـــنـــان افـــکــار مــا را
کــه گــم کردیـــم هـم خود، هم خدا را
خدا در مـا و مـــا گــرد جـهـانــــیـــم
به دنــبـالــش بـه هــر سویـی روانـیـم
جـویــدنــد آنـچــنـان مـا را ز ریــشـه
که سـوزد شـاخ و بــرگ ما هـمـیــشه
هــلا خــاتـون مـهــر ای عـشــق پــرور
بــیـــــا و چــادر مـهــرت بـــگـســتـــر
شــتــابــی کــن که جــانـی تــازه گیـریم
به سـبــزی در جهــان آوازه گیـــریـــم
سراسر، ریشــه مــان در خاک عشق است
نفــسهــا مــان هـــوای پــاک عــشـق است
بــه یــک شـبــنـم، جــوانــه رویــد از ما
جهــان، عــطــر طــراوت بویــد از ما
هـلا ای عــاشـقــان هــمّـــت نمـایـیـــد
غــبــار از چهــره ی مـیـهــن زدایـیــــد
رسیـد از دل اهــورا نـغـــمـه بــر گـوش
“کـریـمــا” در ره ایــران به جـان کــوش
بــزن بـــر تــار دل تــا نغــمــه خــیــزد
که غـــم از خـانــه ی دلــهــا گــریـــزد
به شــادی، مـلـــک جـم آبــاد گـــــرد د
ز آبـــادی، خـــدا هـــم شــاد گــــرد د
 

درخت وعده ی «واعظ» که سبز و عالی بود

حصارباغ دل افروزخوش خیالی بود

گرفت فرصت اندیشه های روشن را

حجاب تیره عجب رسم بی زوالی بود

هزار و سیصد و اندی به جای شادی و رقص

بساط گریه و زاری همیشه عالی بود

صریح و قاطع و محکم صدای پتک دروغ

برای رویش اندیشه کی مجالی بود؟

همیشه دست تطاول ز شاه راه بهشت

چه سرنوشت قشنگی در این حوالی بود!!

هر انچه بر سر ما آمد از مسیر دروغ

به لطف ساده دلی ها و خوش خیالی بود

اهل دردم وارث زخمی هزاران ساله ام

می شکوفد دم به دم بر لب گل تبخاله ام

از من این پیغام را با مردم غافل بگو

نور امیدم که گرد زخم دیرین هاله ام

جان ایرانی نمی میرد به زندان قفس

با گلوی زخم پنهان وطن همناله ام

گل کند هر آتشی در زیر خاکستر نهان

آتش آه درد پنهان هزاران ساله ام

می دمد خورشید نو از زایش اندیشه ها

واژه ها گل می کند در مقدم آلاله ام

ندیدم درجهان گنجی به از دوست

که عالم با چنین گنجینه نیکوست

به ویژه مهربان یاری که یکروست

گهر های صداقت در دل اوست

هفته دوستی مبارک..

در گرگ و میش حادثه گم شد پگاه ما

شیطان نشست جای خدا در نگاه ما

از خویش خود جداو خدارا ب جستجوی

کژ راهه راست کی شود از اشک و آه ما

………………

ابلیس گونه باغ هوس را قدم زدیم

نظم جهان و رسم طبیعت بهم زدیم

نقّاش ذهنِ مکرو فسونساز خود شدیم

هر نیک وبد به دفتر عالم قلم زدیم

سنگین دلانه کشتن موجودِ زنده را

با نام دین و عشق و شفاعت رقم زدیم

شیطان ز راه ذائقه مارا فریب داد

بر خود ستم نموده و از عشق دم زدیم!!

در این سال خرّم که شورو امید

دهد عطر تازه به گلهای عید
همه بلبلان مست شور و نوا

بر آید زهر سو بوی خدا

بیا عطر شادی به دلها دهیم

و دست ارادت به گلها دهیم

به آیین ایرانیان صبور

به عالم بپاشیم عطر حضور

کنیم از خرافه به همت عبور

سپاریم هر دردو غمرا به گور

چو ایران بو ود مهد آزادگی

بیا تازه کن عهد آزادگی

…………………………..

سال نو بر همه پارسی زبانان جهان مبارک باد