محمود کریمی نیا

در این سال خرّم که شورو امید

دهد عطر تازه به گلهای عید
همه بلبلان مست شور و نوا

بر آید زهر سو بوی خدا

بیا عطر شادی به دلها دهیم

و دست ارادت به گلها دهیم

به آیین ایرانیان صبور

به عالم بپاشیم عطر حضور

کنیم از خرافه به همت عبور

سپاریم هر دردو غمرا به گور

چو ایران بو ود مهد آزادگی

بیا تازه کن عهد آزادگی

…………………………..

سال نو بر همه پارسی زبانان جهان مبارک باد

اقیانوس درون
دیده ی آیینــــه بگشـــا روی خویش
جستجو کن جلوه ی آن سوی خویش
از غـــــزالان جزنگاهی بهره نیست
دشـــت دل را بنگر و آهوی خــویش
مــــی دوی عمـری به کوی این و آن
یکــــدمی بنشین دلا در کوی خـــویش
خشــــت خامــــت را خدا آیینــــه کرد
تا که او را بنگـــــری در روی خویش
منـــــــــت بال ملــــــک را هم مکــــــش
پر بـــــزن با همـــــــــت بازوی خوش
صاف کن آیینــــه ات را صاف صا ف
تا ببینـــــی جلـــوه ی آن ســوی خویش
شــــانه در دســتی که جــــویی زلف یار
شـــانه ای هم بایـــدت بر مـــوی خویش
گر مشــــامت بســـپری بـــــر بــوی دل
عطـــــر دلبـــر بشــنوی از بوی خـویش
ره به دریـــایت «کریمـــا» کــی بـــری؟
از درونـــت گـــر نـــجویی جوی خویش

دوستان، یاران و همراهان عزیزو گرامی

با پوزش از تاخیری که پیش آمد، سالی سرشار از امید و شادمانی و سلامت و سر بلندی برایتان آرزو مندم.

 

بهار تازه

آمد بهار تازه که دل را جوان کنیم

گلخند شادو شور نهان را عیان کنیم

جوشید عشق و بلبل و گل مست و می فشان

یارا بیا که قامت غم را کمان کنیم

غیر از نماز عشق نزیبد عبادتی

دل را به سوی قبله ی پاکش روان کنیم

هر کهنه فکر بسته که ما را کند حصار

چون هیزمی بر آتش فکر جهان کنیم

شادی کُشان به جلوه و آزادگان به بند

جانا بیا که خنده ز دل بی دهان کنیم

پیرانه سر جوانی ما خود حکایتی ست

با کمیای عشق هم این و هم آن کنیم

در این حصار پر از جلوه های مصنوعی

به گوش پنجره ها شکوه های مصنوعی

بسی همایش پر زرق و برق و خوش آداب

که جلوه گر شده از «اُسوه» های مصنوعی!!

به گوشه گوشه ی این سرزمین خوش باور

نوای زاغ و زغن شروه های مصنوعی

چه غم که میوه گران است و فقر می تازد

بخور به لطف هنر میوه های مصنوعی!

برای ملغمه* رفتم که جیوه ای بخرم

به لطف چین،همه جا جیوه های مصنوعی

برای شادی دل نیش خنده ای کافیست

در این زمانه خوشا شیوه های مصنوعی!!

*ملغمه=آلیاژی از ۷۰درصد نقره وچند فلّز دیگرکه باجیوه ملغمه ای ساخته وباآن پوسیدگیهای دندان را ترمیم « پر» میکنیم.

گریه در قفس
در قفس مانده دلت روز و شب از مویه گری

نگرفتی ز خداوند درونت خبری

اشک و ماتم نکند دفع بلا از من و تو

حاصل گریه ی ما نیست به جز خون جگری

عاقلا رفت ز عمرت چهل و بیهوده

روز و شب در پی گمگشته ی خوددر به دری

پی عادت همه تسبیح صفت میگردیم

تا به کی چرخه ی تکرارو چنین بی هنری

خُمّ تقلید که پیمانه ی تکرار دهد

غیر سرمستیِ بیهوده ندارد ثمری

خوش بُود زمزمه ی عشق در این باغ وجود

ساز دل کوک کن از نغمه ی مرغ سحری

اندر این اوضاع دائم گرگ و میش»

گه سیاه و گه سپید افتاد پیش

تا جلو داری کند ریش بلند

می خورد بر صورت بَی ریش نیش

ایکه همچون برّه ای دنباله رو

گوش خود چسبانده با یک من سِریش

چشم بگشا گوش را پاکیزه کن

تا سلامت بگذری زین گرگ و میش

نغمه های مختلف را گوش کن

از خرافه دور شوبا لطف «دیش»!

سالها پابند زندان خودی

بشکن این دیوارو بگسل بند خویش

دنیا نبود مزرعه ی ما و منی

لافیدن و بیهودگی و بد دهنی

دنیا چه بود؟ مزرعه ی رویش عشق

روییدن و بالیدن و سایه فکنی

در مدرسه ی عشق گرت پای رسید

از سر فکن ای دل کُلهِ ما و منی

گر جام پر از زهر دهد ساقیِ عشق

مستانه بگیر از وی و تر کن دهنی

گر خیمه زند عشق به دل یک نفسی

بر آتش اگر پای نهی در چمنی

بی همت مردانه «کریما» نرسی

بر قلّه ی آزادگی و خوش سخنی

آمد بهار تازه چو گل خنده کن عزیز

لبخند عاشقانه پراکنده کن عزیز

سرشار مهرو عاطفه،لبریز رویشی

دل را به شور عشق وصفا زنده کن عزیز

***********************

آمد بهار تازه که دستی درآوریم

سر سبزو شاد تازه گلی دیگر آوریم

داروی درد کهنه ی ما مهرو همدلی ست

ای مهربان بیا که غم از دل در آوریم

……………………

نوروز بر همگان مبارک به ویژه دوستان صاحب دل