عاشقانه ها

گریه در قفس
در قفس مانده دلت روز و شب از مویه گری

نگرفتی ز خداوند درونت خبری

اشک و ماتم نکند دفع بلا از من و تو

حاصل گریه ی ما نیست به جز خون جگری

عاقلا رفت ز عمرت چهل و بیهوده

روز و شب در پی گمگشته ی خوددر به دری

پی عادت همه تسبیح صفت میگردیم

تا به کی چرخه ی تکرارو چنین بی هنری

خُمّ تقلید که پیمانه ی تکرار دهد

غیر سرمستیِ بیهوده ندارد ثمری

خوش بُود زمزمه ی عشق در این باغ وجود

ساز دل کوک کن از نغمه ی مرغ سحری

اندر این اوضاع دائم گرگ و میش»

گه سیاه و گه سپید افتاد پیش

تا جلو داری کند ریش بلند

می خورد بر صورت بَی ریش نیش

ایکه همچون برّه ای دنباله رو

گوش خود چسبانده با یک من سِریش

چشم بگشا گوش را پاکیزه کن

تا سلامت بگذری زین گرگ و میش

نغمه های مختلف را گوش کن

از خرافه دور شوبا لطف «دیش»!

سالها پابند زندان خودی

بشکن این دیوارو بگسل بند خویش

دنیا نبود مزرعه ی ما و منی

لافیدن و بیهودگی و بد دهنی

دنیا چه بود؟ مزرعه ی رویش عشق

روییدن و بالیدن و سایه فکنی

در مدرسه ی عشق گرت پای رسید

از سر فکن ای دل کُلهِ ما و منی

گر جام پر از زهر دهد ساقیِ عشق

مستانه بگیر از وی و تر کن دهنی

گر خیمه زند عشق به دل یک نفسی

بر آتش اگر پای نهی در چمنی

بی همت مردانه «کریما» نرسی

بر قلّه ی آزادگی و خوش سخنی

آمد بهار تازه چو گل خنده کن عزیز

لبخند عاشقانه پراکنده کن عزیز

سرشار مهرو عاطفه،لبریز رویشی

دل را به شور عشق وصفا زنده کن عزیز

***********************

آمد بهار تازه که دستی درآوریم

سر سبزو شاد تازه گلی دیگر آوریم

داروی درد کهنه ی ما مهرو همدلی ست

ای مهربان بیا که غم از دل در آوریم

……………………

نوروز بر همگان مبارک به ویژه دوستان صاحب دل

هشتم  مار س روز جهانی زن

************

                   زن درخشد گر  به فضل و علم وعشق

 

                   کی امامت بر زنان گردد حرام؟

 

                   هر زنی را کاین چنین اوصاف هست

 

                   خوش سزاوار است اگر باشد امام

 

روز جهانی زن را بر همه ی زنان عالم به ویژه هموطنان شاد باش می گویم

             

  

 

 

خر خوش بخت!!!

خـــري كه بيــن خــران بخـــت محترم دارد

بـــه سبــزه زار صــفــا ســور دم به دم دارد

به هــر كجا كه رود سور و سات او بر پاست

همـيشــه يونجـه ي تــر مي خورد چه غـم دارد

دهــد فـريـب خـران هـر زمـان به رنگـــي نــو

كـــه مـهــره هــاي خريـــت ز هــر رقــم دارد

چـو مي نــهـد همه جا بـار خود به گُرده ي غـيـر

زبـــان شــــكــوه چــرا گــاهــي از ستـــم دارد

ز رنــج پــيــر و جوان پـر شود چو آخـور او

چــگـونه وي خبــر از رنــج بــيـش و كم دارد؟

ربــوده آخــور شــاهـــي ز شرق و غرب جهان

مگــر كـــه جــام جـهــان بــيــن عـهـــد جـم دارد

در آرزوي وصــالــش خــــران و بــي خبــــران

مـــــراد جــمــلـه دهـــد دســـت پـــــر كرم دارد

براي قـــاطــر و خـــر، گـا وميـش وبره و بـــز

هـــميــــشـه نغـــمــه تسلــيم زيــــر و بــــم دارد

چــــو خـوش سرود «كـريما» زبان حال خــري

كــــه در حــريــم خــران بخــت محــتـــرم دارد

                                                             محمود كريمي نيا «كريما»

 

صدای شاعر دوران سخن سرای وطن

حماسه پرور عاشق ،امیر ملک سخن

چراغ روشن فرهنگ ناب ایرانی

هماره از قلمت می هراسد اهریمن

سترگ مرد هنر آفرین عرصه ی عشق

تمام هستی ونامت نثار  نام وطن

چه زود بذر جدایی فشاتدی و رفتی

هنوز ما نرسیدیم به وادی ی «ا یمن

هنوز گنج گهر واژه های فردوسی

ز دستبرد حوادث نکرده ای ایمن

هزار نکته ی نغزت میان دفتر ها

در آنتظار تو اند ای یگانه ی دورا ن

وفا« ز هجر رخت سینه شعله زار غم است

 همیشه آتش سـوزان تــنــور سینه ی من

 

 

 

 

ای شور همدلانه ای رسم آریایی

یلدای عشق و الفت ای آیت خدایی

هر تار گیسوانت راهی به سوی نور است

سر شار مهر و امّید از صبح روشنایی

شب طلوع خورشیدهمدلی« مهر آریایی» را پیشاپیش به همه پارسی زبانان ، در جای

جای جهان به ویژه فرزندان کورش بز رک« اولین پیامبرومعمار دمو کراسی وآزادی»

شاد باش می گویم

.
اس-ام-اس-شب-یلدا