بوي بهار

ز خشك شاخه بر آمد جوانه ما خوابيم

براي ديدن روياي كهنه بيتابيم

رسيد بوي بهار و پيام نو آورد

 بيا براي شكفتن چو غنچه بشتابيم

 بريده ايم ز خورشيد و در سياهي شب

 به شور و شوق غزل خوان كرم شبتابيم

 به خود بيا و به خورشيد جان خود بنگر

 ستاره ها همه در رقص ما و ما خوابيم

 ميان بستر دريا چو قطره گم شده ايم

شكوه و هيبت دريا ز ماست ما آبيم

اگرچه قطره ي ناچيز و پا به گل مانديم

نگاه عاشق دريا به ماست در يابيم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه + 8 =