اقیانوس درون
دیده ی آیینــــه بگشـــا روی خویش
جستجو کن جلوه ی آن سوی خویش
از غـــــزالان جزنگاهی بهره نیست
دشـــت دل را بنگر و آهوی خــویش
مــــی دوی عمـری به کوی این و آن
یکــــدمی بنشین دلا در کوی خـــویش
خشــــت خامــــت را خدا آیینــــه کرد
تا که او را بنگـــــری در روی خویش
منـــــــــت بال ملــــــک را هم مکــــــش
پر بـــــزن با همـــــــــت بازوی خوش
صاف کن آیینــــه ات را صاف صا ف
تا ببینـــــی جلـــوه ی آن ســوی خویش
شــــانه در دســتی که جــــویی زلف یار
شـــانه ای هم بایـــدت بر مـــوی خویش
گر مشــــامت بســـپری بـــــر بــوی دل
عطـــــر دلبـــر بشــنوی از بوی خـویش
ره به دریـــایت «کریمـــا» کــی بـــری؟
از درونـــت گـــر نـــجویی جوی خویش

6 پاسخ به اقیانوس درون

  • غزال کوهستان می‌گوید:

    سپاس آقای کریما (ی) عزیز

    غزل شما در این غروب زیبا بسیار چسپید حیف که مثل شما شاعر نیستم که متقابلا شما را به یک غزل دعوت کنم فقط یک شعر از شمس می تونم کپی کنم:

     

    شمس منم ماه منم حاجب و درگاه منم

    غافل و آگاه منم دور مشو دور مشو

    شیخ منم شاب منم ابر منم آب منم

    بیخود و بیخواب منم دور مشو دور مشو

    شمس شکرریز منم مفخر تبریز منم

     خنجر خونریز منم دور مشو دور مشو..

  • آغا کلان می‌گوید:

    ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ دعوت نامه ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

     

    سلام، عزیز ارجمند: جناب کریمای طناز

     

    اهل چمن مشتاق دیدار شمایند و چشم انتظار نظرات شما خوبان. با سرودۀ؛  

     

    ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ «زورَکی»  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

     

     

     

    • محمود کریمی نیا می‌گوید:

      درود بر آغا کلان،غریب آشنا!!ن

      این روزها  بسیار پر مشغله هستم  وکمتر فرصت رسیدگی به وب سایت  دست می دهد ب زودی ب روز خواهم شد!!!! ن

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پانزده − 1 =