َدست تحجّر

شــبــي گفــتـم بـه دل كــاي طـفـل نالان

كـه در پيري شدي چون  نـو نــهـالان

چــرا ايـنگــونه بـيــتا ب و پــريــشي؟

چــرا زوزه كــشي هــمچـون شغالان؟

بگــفــتا زخــمـي ام از دســت قـــومي

كـــه شــادنــد از غـــم آشـفــته حـالان

هــمــه در بــنــد غـــول تـــرش رويي

كـه انســان را كــنـد غــمگيــن و نالان

كــشانــد آدمــي در كــــوره راهـــــي

و زنـــجــيـــرش كــنـد در كنــج دالان

تحجّر با هـــزاران دست مــــــرئــــي

و چنـــد يــن دســت مخــفـي زير پالان؟!

بــر آرد دســتـــي از هـــر آستــيــنــي

گــهـــي خـــنگــان و گــه نازك خيالان

چنــــان دستــي كــه نــا پــيدا و پيداست

كه مي بــنـــد د ره صاحب كــــمــالان

هـــزاران هـــمچــــو من فـــرياد كردند

بـــه گـــوش بــستـــه ي اين بي خيالان

زبـــان آدمـــي را كــــس نـــفهــميــد!!!

توسّــــل جــستـــه ام مــن بر شــغـــالان

1 پاسخ به َدست تحجّر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست − سه =